تبليغاتX

زیباترین پیامهای کوتاه SMS اینترنتی
یه روز یه رشتیه با یه ترکه با یه تهرانیه با یه امریکاییه با یه ابادانیه با یه اصفهانیه با یه مکزیکیه با من تصمیم گرفتیم بذاریمت سر کار

 

اسمتو گذاشتم گل ترسيدم پژمرده بشي گذاشتم افتاب ترسيدم غروب کني اسمتو مي زارم نفسم که اگه رفت منم برم

 

فيله و مورچه هه باهم ازدواج ميكنن فيله ميميره مورچه هه ميگه: بدبخت شدم حالا بايد تا آخر عمر براش قبر بكنم !!

 

ماهاتما گاندی میگوید: هفت چیز انسان را از پای در می آورد و هلاک میسازد:1-سیاست بدون شرف 2- لذت بدون وجدان 3- پول بدون کار 4-شناخت بدون ارزشها 5- تجارت بدون اخلاق 6- دانش بدون انسانیت 7- عبادت بدون فداکاری

 

يه روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم! سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از تنهايي نميرم و حالا مي فهمم ... گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده...

 

دنیا به مثال کوزه اي زرين است اين آب کمي تلخ و کمي شيرين است

 

اگه ميدونستي چقدر تنهام برام اشک مي ريختي اگه مي دونستي چقدر اشک ميريزم هيچ وقت تنهام نمي ذاشتي

 

سعي کن هميشه تنها باشي چون تنها به دنيا آمده اي و تنها مي ميري بگذار عظمت عشق را هيچ گاه درک نکني چون آنقدر عظيم است که تو را در زندگي نابود مي کند اما اگر عاشق شدي ... فقط يک نفر را دوست بدار بخند ، گريه کن و قدم بردار تنها براي يک نفر

 

اسمتو گذاشتم گل ترسيدم پژمرده بشي گذاشتم افتاب ترسيدم غروب کني اسمتو مي زارم نفسم که اگه رفت منم برم

 

دو تا خجالتي با هم ازدواج مي کنند بچه شون آب مي شه

 

ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ\Ω/ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ Inha hame toro dost daran manam onjam bebin dastamo barat boland kardam

نوشته شده توسط اثیر در یکشنبه شانزدهم دی 1386 ساعت 15:4 | لینک ثابت |
سلام این شعر را یک دانشجوی دانشگاه صنعتی اصفهان گفته:

 شاعر اين مثنوي ديوانه نيست                     با رياضي خوانده ها بيگانه نيست

روز و شب خواب رياضي ديده ام                      خواب خطهاي موازي ديده ام

كاش در دنيا نشان از غم نبود                           صفر صفرم اينقدر مبهم نبود

 

حال ،بشنو اندكي از رشته ام                             مثل يك زالو به خونش تشنه ام

 

در رياضي چهره اي شاداب نيست                     هشت ترمي ،در انجا باب نيست

 

بچه ها پيوسته دشنامش دهند                              گوش خود اما به فرمانش دهند

 

اي رياضي ،اي رياضي چيستي؟                       مي بري هردم به تيغت ،كيستي ؟

 

تاكه اسمت بر زبانم سبز شد                                كل مغزم پيچهايش هرز شد

 

چون براي درسهايي مثل جبر                             گاو نر مي خواهد و يك مرد گبر

 

شخصيتهايي چنان فرما وگوس                            هر كدامش قامتم را داده قوس

 

بچه ها از قضيه گريان مي شوند                          بهر اثباتش پريشان مي شوند

 

بهر تنها يكصدم  پايان  ترم                                 جمله مي لولند انجا مثل كرم  

 

نانشان را همچواجر كرده است                            اينچنين امثال تيلور كرده است

 

جمله دانشجو به ظاهر مثل گل                             ليك در عقل وسيرت گشته خل

 

روزها در محضر فيثاغورس                              مي شود ديوانه وبي حال وحس

 

مي رود گاهي به چپ ،گاهي به راست                     مثل يك دنباله ناهمگراست

 

شب وليكن تا سحر خر مي زنند                           صحبت از دنياي ديگر مي زنند

 

پر اميد از شيوه اقليدسي است                             بينوا كف كرده در روياي بيست

 

چونكه انجا بيست از ان خداست                           نوزده را ول كه سهم انبياست

 

از ميان سيزده دانشكده                                     زير ده ،گويي ميانگينش زده

 

از رياضي گشته خر باهوشتر                           كرده كمتر راه خود را بر وتر

 

قضيه اي را مي برد دائم به كار                         قضيه اي در هندسه، نامش حمار

 

مي زنم فرياد لبريز از يقين                              اي فغان از دست استوكس وگرين

 

ان رياضي يك،به زحمت پاس شد                     نمره ام ده شد ولي سر طاس  شد

 

صنعتي من زلف ومويي داشتم                           بين ياران ابروئي   داشتم

 

مي زدم فرق وسط ،گهگا ه رپ                         مي شدم پشت تريبونهاي گپ

 

از چه رو كردي سرم را طاس طاس؟                 اي دريغ ،افتادم از اند كلاس

 

اي رياضي خوان شاعر گوش كن                       پنبه غفلت برون از گوش كن

 

رشته ها را غرق حلاجي مكن                            مسخره بر برق و نساجي مكن

 

مثل  اين جادو گران پير زن                               اينقدر چون غربتي ها غر نزن

 

چون بهشتي بوده گر در اسمان                            برزمين شد صنعتي در اصفهان

 

 شعر من لبريز از رمز بود                                هر چه در بالا سرودم طنز بود

 

خنده بر هر درد بي درمان دواست                        خنده بسيار هم نوعي بلاست

 

اي عزيزان،غصه را باطل كنيد                            خنده را در كار خود داخل كنيد

 

ليلي  و مجنون يكديگر شويد                                 بي خيال درس، بازيگر شويد!

 

نوشته شده توسط اثیر در یکشنبه شانزدهم دی 1386 ساعت 14:59 | لینک ثابت |

!-- © This Template Designed By ams4u - sms44u@yahoo.com --!









>.: سلام به شما بازديدکننده عزيز اگه مي خواي اس ام اس قشنگ ببيني:.

.: براي برداشته شدن پرده سياه و مشاهده وبلاگ روي بنر کليک کنيد (تشکر) :.